Kwaliteit afgemeten via een contractstatus klinkt ongemakkelijk. En dat is het ook. Steeds vaker bepalen niet vakmanschap of patiëntwaarde, maar contracten, polissen en kaders wat als kwaliteit geldt. Vrije zorgkeuze bestaat op papier, maar blijkt in de praktijk een doolhof van regels, bijbetalingen en wel/geen contract.

In het document kwaliteit is contractstatus analyseer ik de ontwikkelingen naar aanleiding van de ontwikkelingen rondom het steeds verder terugdringen van de vrije artsenkeuze, het doolhof aan polisvoorwaarden, het niet ingrijpen van partijen die daar juist voor zijn opgericht (zelfs niet na uitspraak hoge Raad) en het kwaliteitskader zoals da vlak voor Kerst is gepresenteerd vanuit doorzettingsmacht.

 
Lees hier het document kwaliteit is contractstatus (link naar pdf)

Discussie met elkaar
Daarnaast denk ik dat het verstandig is voor de fysiotherapeuten om een structurele discussie met elkaar te voeren. Ik heb daartoe het discussiestuk: Fysiotherapie 2026–2030: versterken we ons vak of laten we het sturen? opgeseld. Geen gemakkelijke discussie, maar het uit de weg is wat mij betreft ook geen optie meer. 

De vier centrale discussiepunten die ik graag wil voorleggen behelsen:

👉 Verbeteren kwaliteitskaders ons vak, of vooral de beheersbaarheid?
👉 Is niet-gecontracteerde zorg een probleem of een bewuste keuze?
👉 Versterkt regionalisering ons, of versnipperen we?
👉 Voor wie spreekt onze beroepsvereniging?

Dit gesprek raakt de kern van het vak.

Open het discussiedocument hier. Ik ben razend benieuwd! (link naar pdf)