De bereidverklaring/toelichting van Robert Hoogland ter ondersteuning van het 100 Ledeninitiatief.

Beste collega’s en andere betrokkenen,

Er is ook een film beschikbaar (zie onderaan de pagina). 

Ik stel mij beschikbaar als voorzitter van het KNGF. Niet omdat ik een stoel zoek, maar omdat ik vind dat onze vereniging nu een voorzitter nodig heeft die het vak kent én bestuurlijk kan staan. Gesteund door leden. Gedragen door het vak.

Fysiotherapie heeft me veel gebracht
Ik ben fysiotherapeut, niet meer praktiserend, maar wel in hart en ziel betrokken. Volgend jaar is het veertig jaar geleden dat ik in de fysiotherapie begon. Dit prachtige beroep heeft mijzelf zoveel gebracht en brengt me dagelijks nog steeds veel. Dat blijft de kern. Alles wat ik bestuurlijk doe, begint bij respect voor het vak en voor de mensen die het elke dag uitoefenen. In de spreekkamer, in de oefenzaal, aan huis, in het ziekenhuis, in de eerstelijn en in de publieke gezondheid. Wij zijn geen uitvoerders van een stelsel. Wij zijn professionals die patiënten verder helpen.

Zorgen om (behoud van) het vak
De huidige tijd is hectisch. Tarieven staan onder druk. Regionalisering verandert de kaart. Het kwaliteitskader beweegt. Overheid, verzekeraars en ketenpartners trekken hard. In die druk is het verleidelijk om vooral bestuurlijk veilig te zijn: meebewegen, afstemmen, inregelen. Ik begrijp die reflex. Ik deel haar niet als leidraad. De afgelopen vijf tot acht jaar ben ik opnieuw, en veel sterker, bestuurlijk betrokken geraakt. Niet uit bestuurlijke ambitie, maar omdat ik zie dat systemen het vak uithollen. In ultimo is dat het kwaliteitskader: boordevol zaken die de fysiotherapeut dwingend worden opgelegd waar ik mij oprecht zorgen over maak.

Ja zeggen en ook durven pas op de plaats nemen
Mijn lijn is eenvoudig. Waar samenwerking het vak versterkt, werk ik mee. Voluit. Zakelijk, betrouwbaar en met open vizier. Waar de positie van de fysiotherapie wordt uitgehold, waar collega’s tegen elkaar op worden gezet en/of waar kwaliteit wordt versmald tot vinkjes, registers en zogenaamd goede, betere en beste zorg, daar zeg ik nee. Geen spelletjes. Geen schijntegenstellingen. Geen hiërarchie tussen collega’s die het vak uit elkaar drijft.

Ik wil de meewerkende voorzitter zijn die ja zegt én die ook pas op de plaats durft te maken als het belang van de fysiotherapie in het geding komt.

Kwaliteit komt van binnenuit. Uit vakmanschap, uit collegiaal leren, uit intervisie en uit de vakinhoudelijke dialoog. Evidentie hoort daarbij. Samenwerking hoort daarbij. Maar kwaliteit is breder dan wat zich laat meten. Wie alleen stuurt op wat in een systeem past, verliest wat patiënten en professionals werkelijk nodig hebben.

Niet het systeem is leidend. De fysiotherapeut leidt. De systemen faciliteren.

Dat is voor mij geen slogan. Dat is de bestuurlijke opdracht.

Vasthouden en loslaten
Ik wil het vak en het fundament daarvan bewaken. Dat is de kern. Tegelijk wil ik naar buiten kijken. De wereld verandert voortdurend, net als de mensen in hun vragen en wensen. Dat betekent dat we soms moeten vasthouden. En dat we ook moeten durven loslaten. Ik zie daarin een mooie uitdaging: dat samen doen met mensen uit het veld. Sterker nog: beweging is mijn natuurlijk habitat.

Ik ben wars van bestuurlijke afstand tot de praktijk. Een voorzitter van het KNGF moet leden kunnen aankijken, hun werk kennen en hun belangen durven verwoorden. Ook als dat schuurt. Ook als dat betekent dat we tegen de stroom in gaan. Een vereniging die alleen volgt, houdt op een vereniging te zijn.

Tegelijk beloof ik geen tegenwerking om de tegenwerking. Ik zoek het gesprek. Ik zoek coalities. Ik zoek resultaat voor leden: in tarieven, in ruimte om te behandelen, in een kwaliteitsbeleid dat professionals serieus neemt, en in een KNGF dat weer voelbaar van en voor de leden is.

Daarom vraag ik u niet om mij door een interne procedure te loodsen. Ik vraag u om samen met mij de vereniging mee te nemen naar de volgende fase. Als honderd leden of meer dit initiatief dragen, staat er een helder signaal: de voorzitter die de leden graag zien, komt ‘op de agenda’. met uitgebreide steun van de leden, met hart voor het vak. De leden dragen voor. De algemene ledenvergadering besluit. Democratischer wordt het niet.

Met vriendelijke groet,

Robert Hoogland

Video: